Reddit შარადები: „ტიტანიკი“ ვერავინ გამოიცნო, სანამ დედაჩემმა ტელეფონიდან თავი არ ასწია

ჩემს სიძეს ფილმების კატეგორიიდან „ტიტანიკი“ ამოუვიდა და მაშინვე ბოლომდე ჩაერთო. დივნის სახელურზე ავიდა, ორივე ხელი გვერდებზე გაშალა და ქანაობა დაიწყო, რაც მთელმა ოთახმა თვითმფრინავად აღიქვა. ასე რომ, მთელი ოცი წამი თვითმფრინავებთან დაკავშირებულ ვარიანტებს ვუყვიროდით, ის კი თავს უარის ნიშნად აქნევდა და უფრო ძლიერად ქანაობდა.

მერე ჩამოვიდა, ხელებით რაღაც ნელი, ჰორიზონტალური მოძრაობა გააკეთა და ხალიჩაზე ზურგზე გაწვა, სრულიად უძრავად. ჩემმა დამ თქვა: „მკვდარი ხარ.“ ამის დადასტურება ან უარყოფა მას არ შეეძლო, რადგან იმას, ვინც ათამაშებს, ლაპარაკის უფლება არ აქვს. ტაიმერზე თერთმეტი წამი. ის იატაკზე იწვა. ჩვენ კი ვერაფერს ვხვდებოდით.

დაახლოებით სამი წამი რომ დარჩა, დედაჩემმა, რომელიც მთელი რაუნდი ტელეფონში იჯდა და ფორმალურად არც კი თამაშობდა, თავი ასწია და იკითხა, ეს ასე რატომ წევსო. ჩემმა დამ უპასუხა: „იხრჩობა.“ დედაჩემმა სრულიად უემოციოდ თქვა: „აა, ტიტანიკი ხომ არ არის“, და ალბათ ნახევარი წამის შემდეგ ტაიმერის სიგნალი გაისმა.

იატაკიდანვე მის სახელს დააჭირა, ასე რომ ქულა ორივემ აიღო. ახლა დედაჩემი ამას ოსტატობას უწოდებს. სიძე ამტკიცებს, რომ დივანი აშკარად გემის ცხვირი იყო და პრობლემა ჩვენ ვართ. ახლა სახლში წესი გვაქვს, რომ ავეჯზე არავინ დგება, რამაც, გულახდილად რომ ვთქვათ, თამაში მხოლოდ გააუარესა.